වර්ගීකරණය නොකළ

ඔන්න මාත් .කොම් එකෙක් උනා….[http://blog.malshan.com]

මටත් ආසවක් ආවා මගේම කියලා ඩොමේන් නාමයකට මගේ බ්ලොග් එක අරගෙන එන්න ඔනේ කියලා..ඉතින් ඔන්න පෙරුම් පුරලා පුරලා සල්ලි එහෙම එකතු කර ගෙන ඉන්නකොට .කොම් 1 ගන්න මං දැක්කා අපේ ජංජාල චාමරයගේ බ්ලොගේ .කොම් අඩුවට දෙනවා කියලා සටහනක් දාලා තිබ්බා.මං ඉතින් සු‍ටුස් ගාලා ගොහින් පැනපු ගමන්ම NET FIRMS ආයතනයෙන් ඩොමේනය…

බලාපොරොත්තු….

විටක පොදි ගැහෙන… තවත් විටක එසැණින් බිඳ වැටෙන… නැවත දළු ලා වැඩෙන…. සිතින් සිතට වෙනස් වන….. අපව ජීවත් කරවන…. අපිට අවැසි…. තවත් එක් සිහිනයක්….!!!

ඇය සහ මම

ඇය පොළව නම්… මම අහස නම්… අප අතර ඇත්තේ… හිඩැසක් ද?? සුසුමක් ද?? ක්ෂිතිජය ද??

මේ දවස් වල ජීවිතේ….

සැහෙන්න දවසකට පස්සේ කාර්ය බහුලත්වයෙන් අඩු නිසා බ්ලොගට ලිපියක් දාන්න වරම් ලැබුණා…(මගේ බ්ලොග් 1ට මගේ අතින් බ්ලොග් 1 දාන්න මටම පෙරුම් පුරන්න වෙලා…) කොහොමින් කොහොම හරි මේ දවස් වල වැඩ කටයුතු ගැන කියනවා නම් මල්$hanට ආයි පාරක් උ.පෙ කරන්න යනවනේ කොල්ලට ලෝකේ දකින්න විශ්ව විද්‍යාලේ යන්න ආසාවක් ඇතිවෙලා.බැහැගෙන වැඩ ඒකට.;)පාඩම්…

ආදර උපාධි වැඩපිලිවෙල කඩිනම් කරනු….!

හුඟ දවසකින් බ්ලොගට ලිපියක් දාන්න ආවේ….අද මාතෘකාව ගැන මට කතා නොකරම ඉන්න බැරි තරමට පත් වෙලා තියෙන්නේ…..ඒ කියන්නේ මෙතන මගේ අත්දැකිම් එහෙම නෙවේ හොඳේ තියෙන්නේ…. මේ මම අහපු…….මට කියපු…..මට දැනුනු කතා ටිකක එකතුවක්……ආදරය…හැමෝටම දැනෙන දෙයක් නේ….ඒ වගේම හැමෝම බොක්කෙන්ම කරන දෙයක්නේ….(ඒ උනාට ආතල් එකට කරන එවුනුත් අපි අතර නැතුවාම නොවේ…..

ලංකාවේ රියදුරු බලපත්‍ර ලබාගැනිමේ කලාව. I – කොටස

මා මේ සටහන ලියන්නේ තරමක කේන්තියෙන් බව කිව යුතුමය.ඒ මක් නිසාද යත් තරුණයෙකු ලෙස මට මුලින්ම පිළිකුල් වූ රාජ්‍ය ආයතනය ගැන කියන්නට යන නිසාවෙනි. තාත්තා මට රියදුරු උසස් පෙළ අවසන් වු වහාම රියදුරු බලපත්‍රය ලබා ගන්නා ලෙස කීවද මා ඒ ගැන උනන්දු නොවුයේ අප සතුව වාහනයක් නොතිබුණු බැවිනි.එහෙත් පසුව මාගේ…

අමතක නොවන 1-22

අම්මෝ..වැඩ වැඩ ඉවරයක් නෑ…අද තමයි බ්ලොග් 1 මූණ පොඩ්ඩක් බලන්න මතක් වුනේ…කස්ටියනම් ගොඩක් ඇවිත් ගිහින් වගේ කොහෙද ආවට වැඩක් තියේද, බ්ලොග් 1 හිස් නේ.. (සුදු මහත්තයට විශේෂ ස්තුතිය මගේ බ්ලොග් එකක් තියෙනවා කියලා මට මතක් කරලා දුන්නට) හරි ඒවයින් වැඩක් නෑ අද දවස මගේ ජීවිතයේ අමතක නොවන දවසක්…හැබැයි ලව් ස්ටොරියක්…

අළුත් අවුරුද්දේ අළුත් මුහුණුවරකින් ඔබ හමුවට …….

ඕං ඉතින් මාත් බැස්සා වැඩේට..හැමදාම අද කරනවා හෙට කරනවා කියලා හිටියොත් මේ වැඩේ වෙන්නෙ නෑ කියලා මටම තේරුණා…(වෙන මොනවත් නෙවේ සිංහලෙන් බ්ලොග් ලියන එක).මුලින්ම ස්තුතිවන්ත වෙන්න ඕනේ අපේ ක‍ටු සටහනේ සුදු මහත්තයට .එයා තමයි ඉක්මනට මෙක පටන් ගන්න කියලා මටත් බල කලේ…..ඔන්න ඉතින් ඒ බල කරපු බල කිරිල්ල කොච්චරද කියනවනම්…